Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

wyżeł weimarski krótkowłosy

Wzorzec FCI nr 99

WYŻEŁ WEIMARSKI
(Weimaraner)
Kraj pochodzenia: Niemcy
Data publikacji obowiązującego wzorca: 27.02.1990
Użytkowanie: wszechstronny pies myśliwski, pies wystawiający.
Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły.
Sekcja 1 -Wyżły kontynentalne.
Typ kontynentalny.

Próby pracy wymagane.

RYS HISTORYCZNY:
Jest wiele różnych teorii dotyczących pochodzenia wyżła weimarskiego. Pewne jest tylko tyle, że wyżeł weimarski, który miał domieszkę krwi  psa tropiącego typu „Leithund”, występował wrejonie Weimaru już w pierwszym trzydziestoleciu XIX wieku. W połowie XIX wieku, zanim rozpoczęto hodowlę w czystości rasy, psy te znajdowały się głównie w rękach profesjonalnych myśliwych i hodowców zwierząt w Niemczech centralnych, głównie w okolicach regionu Weimaru i Turyngii. Kiedy zmniejszyło się zapotrzebowanie na psy tropiące, skrzyżowano je z psami typu „Hühnerhund”. Od roku 1890 prowadzono dalszą hodowlę w oparciu o ten typ krzyżówki, połączoną z wpisami do ksiąg hodowlanych. Na przełomie XIX i XX wieku obok wyżłów weimarskich krótkowłosych zaczęły pojawiać się osobniki długowłose. Od chwili założenia pierwszych ksiąg hodowlanych wyżeł weimarski hodowany był praktycznie w czystości rasy, w zasadzie wolny od domieszek krwi innych ras, przede wszystkim pointera. Z tego względu też uważa się, że wyżeł ten jest jedną z najstarszych odmian wyżłów niemieckich, która utrzymywana jest w czystości rasy od około 100 lat.
WYGLĄD OGÓLNY:
Średniej do dużej wielkości pies myśliwski. Budowa typowa dla psa pracującego, o pięknych kształtach,sucha, muskularna. Wyraźne cechy płci.
 
WAŻNE PROPORCJE:
Długość ciała do wysokości w kłębie: 12 : 11

Proporcje głowy: trzewioczaszka nieco dłuższa od mózgoczaszki (mierzonej od stopu do guza potylicznego).

Kończyny przednie: odległość od łokcia do środka śródręcza mniej więcej równa odległości od łokcia do kłębu.

ZACHOWANIE- TEMPERAMENT:

Wszechstronny,zrównoważony pies myśliwski z dużą pasją, łatwy do szkolenia. Wytrwały w systematycznym okładaniu pola, jednak nie nadmiernie żywiołowy. Bardzo dobry„wiatr”. Pies cięty w stosunku do drapieżników i innej zwierzyny, dobry pies stróżujący, jednak nie wykazujący nadmiernej agresji. Niezawodny w polu, jak iw wodzie. Wykazuje skłonność do pracy po strzale.

GŁOWA:

Mózgoczaszka:

Czaszka: w harmonii z wielkością psa i trzewioczaszką. Szersza u samców niż u suk, jednakże u obu płci zachowane dobre proporcje pomiędzy szerokością mózgoczaszki, a długością całej głowy. Występuje bruzda czołowa. Guz potyliczny słabo lub umiarkowanie rozwinięty. Łuki jarzmowe dobrze rozwinięte.

Stop: wyjątkowo słabo zaznaczony.

Trzewioczaszka:

Nos: duży,wystający ponad żuchwę. Koloru ciemnocielistego, przechodzącego stopniowo w szary.

Kufa: długai, szczególnie u samców, silna, sprawiająca wrażenie kanciastej. Żuchwa i szczęka tak samo silne. Grzbiet nosa prosty, często lekko wypukły, nigdy wklęsły.

Fafle: niezbyt obfite, od wewnątrz koloru ciemnocielistego (tak jak i podniebienie). Słabo zaznaczone kąciki warg.

Uzębienie: szczęka i żuchwa silne, uzębienie kompletne, regularne, mocne. Zgryz nożycowy.

Policzki: muskularne,dobrze zaznaczone. Zdecydowanie sucha głowa.

Oczy: koloru od jasno do ciemnobursztynowego, o inteligentnym wyrazie, błękitne u szczeniąt. Okrągłe, osadzone lekko skośnie. Powieki dobrze przylegające.

Uszy: płaskie,szerokie i stosunkowo długie, sięgające mniej więcej kącika warg. Osadzone wysoko i wąsko, zaokrąglone na końcach, pofałdowane. Gdy pies jest czujny i nasłuchuje, są zwrócone lekko do przodu.

SZYJA:
O szlachetnym wyglądzie i sposobie noszenia. Muskularna, prawie okrągła, nie za krótka, sucha.Silniejsza bliżej łopatek, harmonijnie łącząca się z górną linią ciała i klatką piersiową. Jej górna linia widoczna z profilu lekko wygięta.

TUŁÓW:

Linia górna: od szyi, poprzez dobrze zaznaczony kłąb, przechodzi stopniowo w stosunkowo długi,mocny, dobrze związany grzbiet.

Kłąb: wyraźnie zaznaczony.

Grzbiet: zwarty,muskularny, prosty. Linia grzbietu nie może wznosić się ku tyłowi. Nieco dłuższy grzbiet nie jest wadą, lecz cechą charakterystyczną rasy.

Zad: długi,umiarkowanie ścięty.

Klatka piersiowa: silna, lecz nie przesadnie szeroka,sięgająca prawie do łokci, dostatecznie długa. Dobrze wysklepiona, o długich żebrach, nie beczkowata. Przedpiersie dobrze rozwinięte.

Linia dolna i brzuch: lekko wznosząca się ku tyłowi, brzuch niepodkasany.

OGON:
Osadzony nieco niżej niż u innych porównywalnych ras. Mocny, dobrze owłosiony. Gdy pies jest wstanie spoczynku, opuszczony w dół, w czasie podniecenia, czy pracy noszony poziomo lub wyżej.

KOŃCZYNY:

Łopatki: długie,ukośnie ułożone, dobrze umięśnione. Dobre kątowanie stawu barkowego.

Ramiona: ukośne,dostatecznie długie i silne.

Łokcie: swobodne,ustawione równolegle do osi ciała. Nie wystające, ani nie wciśnięte.

Przedramiona:długie, prosto ustawione.

Stawy nadgarstkowe: mocne, sprężyste.

Śródręcza: suche,ustawione lekko ukośnie.

Łapy przednie: ustawione prosto w stosunku do osi ciała.Palce zwarte, wysklepione. Dłuższe palce środkowe nie są wadą, lecz cechą charakterystyczną rasy. Pazury koloru od jasno- do ciemnoszarego.

Poduszki dobrze pigmentowane, twarde.

Kończyny tylne: wysokie, suche, dobrze umięśnione.Ustawione równolegle, ani za szeroko, ani za wąsko.

Uda: dostatecznie długie, silne, muskularne.

Kolana: mocne,sprężyste.

Podudzia: długie,z dobrze widocznym ścięgnem.

Stawy skokowe: mocne, sprężyste.

Śródstopia: suche,ustawione prawie pionowo.

Łapy tylne: zwarte i silne, bez wilczych pazurów, reszta odpowiada łapom przednim.

CHODY:
Swobodne i wydajne, kończyny przednie i tylne w ruchu równoległe. W galopie krok długi. W kłusie linia grzbietu prosta. Inochód niepożądany. Ruch we wszystkich rodzajach wydajny i płynny.

OKRYWA WŁOSOWA:

Skóra: mocna,dobrze, lecz nie nadmiernie przylegająca.

Odmiana krótkowłosa:

Włos: krótki(ale dłuższy i bardziej gęsty niż u porównywalnych ras), mocny, bardzo gęsty,gładko pokrywający ciało. Bez lub z nieznaczną ilością podszerstka.

Umaszczenie: srebrne,sarnie, mysioszare, jak i wszystkie pośrednie odcienie. Głowa i uszy zwykle nieco jaśniejsze. Białe znaczenia dopuszczalne jedynie na klatce piersiowej ipalcach. Czasami ciemniejsza, mniej    lub bardziej wyraźna pręga na grzbiecie. Psy mające znaczenia koloru czerwono-żółtego mogą otrzymać ocenę jedynie dobrą.Brązowe znaczenia są poważną wadą.

WZROST:

Wysokość wkłębie: psy: 59 - 70 cm(idealnie: 62 - 67cm)

suki: 57 - 65 cm(idealnie: 59 - 63cm)

Waga: psy:ok. 30 - 40 kg

suki: ok. 25 - 35 kg

WADY:

Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady,powodujące odpowiednie obniżenie oceny.

Poważne wady:

- Odstępstwa od typowej dla rasy budowy, nietypowe cechy płciowe.

- Znaczne odstępstwa od wzrostu, nieprawidłowe proporcje.

- Trzewioczaszka: znaczne odstępstwa np.: zbyt duże fafle, krótka lub spiczasta kufa.

- Uzębienie:brak więcej niż dwóch P1 lub M3.

- Oczy:nieznaczne wady oczu oraz powiek.

- Uszy:zdecydowanie za długie lub za krótkie, niepofałdowane.

- Szyja: duże odchylenia od pożądanego kształtu i muskulatury.

- Grzbiet:niezwiązany, luźny, karpiowaty lub łękowaty, przebudowany zad.

- Klatka piersiowa, brzuch: beczkowata, zbyt płytka lub zbyt krótka klatka piersiowa. Podkasany   brzuch.

- Znaczne anomalie w budowie kończyn, np.: nieprawidłowe kątowanie, odstające łokcie,luźne palce.

- Krowie lub beczkowate ustawienie kończyn.

- Nieprawidłowy, mało swobodny ruch, inochód.

- Poważne wady dotyczące skóry, np.: skóra zbyt delikatna lub zbyt gruba.

- Pośredni rodzaj sierści pomiędzy dopuszczalnymi przez wzorzec.

- Wełnista sierść u wyżłów krótkowłosych

- Umaszczenie o innym odcieniu niż szary, np. żółtym lub brązowym. Ciemnobrązowe podpalanie.

- Duże odchylenia od wagi lub wzrostu, np. wzrost o 2 cm wyższy lub niższy niż podany we wzorcu.

- Nieznaczne wady charakteru.

- Inne poważne odstępstwa od wzorca.

Wady dyskwalifikujące:

- Wady charakteru, np.: bojaźliwość, nerwowość.

- Zupełnie nietypowa, zbyt lekka lub zbyt ciężka budowa.

- Niezachowane proporcje, nieharmonijna budowa.

- Zupełnie nietypowa głowa, np.: typu buldoga.

- Trzewioczaszka: zupełnie nietypowa, np.: wklęsły grzbiet nosa.

- Uzębienie:przodozgryz, tyłozgryz, braki w uzębieniu większe niż podane w wadach poważnych.

- Oczy:entropium, ektropium.

- Uszy:zupełnie nietypowe, np.: odstające na boki.

- Bardzo obwisłe podgardle.

- Grzbiet:bardzo łękowaty lub karpiowaty. Zad mocno przebudowany.

- Klatka piersiowa, brzuch: zdecydowanie beczkowata lub nieprawidłowo modelowana.

- Kończyny:rachityczne lub nieprawidłowo zbudowane.

- Chroniczna kulawizna.

- Nieprawidłowy, bardzo krótki, związany krok.

- Zniekształcona, źle uformowana skóra.

- Częściowy lub zupełny brak sierści.

- Białe znaczenia poza klatką piersiową lub łapami.

- Umaszczenieinne niż szare. Brązowe znaczenia.

- Wzrost zdecydowanie za niski lub za wysoki.

- Inneo dchylenia od wzorca. Choroby dziedziczne, np.: epilepsja.

Wszystkie psy wykazujące fizyczne lub psychiczne anomalie powinny być dyskwalifikowane.

UWAGA:

Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
 
 
 
 
źródło : ZKwP 

 

 
 

Polityka cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?